Για εκατομμύρια ανθρώπους, η φθορά των αρθρώσεων θεωρείται σχεδόν αναπόφευκτη . Πόνος στο γόνατο. Περιορισμένη κίνηση. Οστεοαρθρίτιδα.Και συχνά, μετά από χρόνια, η συζήτηση οδηγεί σε μία λέξη:

Αρθροπλαστική.

Τι θα συνέβαινε όμως αν το μέλλον της ορθοπεδικής δεν ήταν η αντικατάσταση της άρθρωσης, αλλά η αναγέννησή της;

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η αναγέννηση χόνδρου ίσως να μην αποτελεί πλέον αποκλειστικά θεωρητικό στόχο. Ερευνητές παρατήρησαν επαναφορά λειτουργικού χόνδρου σε πειραματικά μοντέλα, ενώ ανθρώπινα δείγματα ιστού έδειξαν επίσης ενδείξεις αναγέννησης μετά από συγκεκριμένες παρεμβάσεις. 

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο επιστημονικό.Είναι βαθιά ανθρώπινο.Γιατί η οστεοαρθρίτιδα δεν αφορά απλώς μια άρθρωση.

Αφορά την κίνηση.

Την ανεξαρτησία.Την ποιότητα ζωής.

Και ίσως γι’ αυτό η αναγεννητική ορθοπεδική εξελίσσεται σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πεδία της σύγχρονης ιατρικής: βλαστοκύτταρα, βιοϋλικά, κυτταρικές θεραπείες και νέες βιολογικές προσεγγίσεις προσπαθούν να κάνουν κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδύνατο:

Να βοηθήσουν τον οργανισμό να επιδιορθώσει τον εαυτό του. φυσικά οι ειδικοί είναι προσεκτικοί καθότι δεν υπάρχουν ακόμη καθιερωμένες θεραπείες που να αναγεννούν πλήρως τον χόνδρο στην καθημερινή κλινική πράξη. 

Αλλά μια ιδιαίτερα σημαντικότερη αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει.Η ορθοπεδική του μέλλοντος διαφαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και δεν ρωτά μόνο:

«Πώς αντικαθιστούμε μια φθαρμένη άρθρωση;»

Αλλά:

«Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε ή να αναστρέψουμε τη φθορά πριν χρειαστεί να την αντικαταστήσουμε;»

Έτσι η έννοια της θεραπείας αρχίζει να μετατοπίζεται.Από την αποκατάσταση.Στην αναγέννηση.

Editorial | EMPHYSIS